Για να επικοινωνούμε μεταξύ μας οι σκύλοι αξιοποιούμε τη φωνή μας (γαύγισμα, γρύλισμα, αλύχτισμα) αλλά και τη γλώσσα του σώματος (θέση κεφαλιού, σώματος, ουράς, βλέμμα και λοιπά). Στο πλαίσιο αυτής της επικοινωνίας έχουμε περίπου 30 «ηρεμιστικά σήματα», τα οποία χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να δείξουμε στους άλλους ότι είμαστε αγχωμένοι και παράλληλα ότι δεν επιθυμούμε μια κατάσταση να εξελιχθεί αρνητικά. Όλοι οι σκύλοι που έχουν κοινωνικοποιηθεί επαρκώς με άλλα σκυλιά γνωρίζουν τα σήματα ηρεμίας. Μερικά από τα πιο συχνά σήματα είναι τα εξής:

• Όταν πλησιάζει κάποιος που μας φαίνεται απειλητικός, γυρίζουμε το κεφάλι μακριά από αυτόν ή γυρίζουμε ολόκληρο το σώμα μας ώστε το πίσω μέρος και η ουρά μας να βρίσκεται μπροστά στο πρόσωπό του
• «Παγώνουμε», δηλαδή σταματάμε και παραμένουμε ακίνητοι
• Περπατάμε αργά, επειδή το να τρέχουμε ευθεία/κατά μέτωπο προς κάποιον άλλον είναι απειλητικό (μοιάζει σαν να λειτουργούμε ως θηρευτές και εκείνος να είναι το θήραμα)
• Προσεγγίζουμε σε καμπύλη και όχι ευθεία/κατά μέτωπο. Μπορεί να κινούμαστε σε μεγάλες καμπύλες και σταδιακά να πλησιάζουμε κοντύτερα ή και να αποφασίσουμε ότι δεν χρειάζεται να προσεγγίσουμε αλλά να απομακρυνθούμε
• Χασμουριόμαστε
• Γλύφουμε τα χείλια ή/και τη μύτη μας
• Ξαπλώνουμε μπρούμυτα, ακουμπώντας την κοιλιά μας στο πάτωμα και κοιτάζουμε με μαλακό ή και παιχνιδιάρικο βλέμμα τον επερχόμενο
• Αξιοποιούμε την «υπόκλιση παιχνιδιού», χαμηλώνουμε δηλαδή τα δυο μπροστινά μας πόδια φέρνοντας το στήθος μας προς το έδαφος, προσκαλώντας έτσι τον άλλο να παίξουμε και δείχνοντας ότι δεν έχουμε απειλητική διάθεση

Μάλιστα, εφαρμόζουμε τα σήματα και στην επικοινωνία με τους ανθρώπους, θεωρώντας ότι κι αυτοί τα γνωρίζουν, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διάφορες παρεξηγήσεις. Λόγου χάρη, ο κηδεμόνας μας φωνάζει αυστηρά «έλα εδώ!», εμείς θεωρούμε τον τόνο φωνής και τη στάση σώματός του απειλητικά και χασμουριόμαστε ή στρέφουμε το σώμα μας μακριά από αυτόν προσπαθώντας να τον ηρεμίσουμε, αλλά ο κηδεμόνας μας θεωρεί πεισματάρηδες και απείθαρχους. Ή ο κηδεμόνας μας τραβάει από το λουρί να συναντηθούμε κατά μέτωπο με έναν άλλο σκύλο για να γνωριστούμε, όμως, χωρίς να μας δίνει το χρόνο και το χώρο να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας, μπορεί να μας οδηγήσει να τσακωθούμε. Γι’ αυτό μια καλή γενική συμβουλή είναι να μας επιτρέπετε να έχουμε αρκετή απόσταση από παράγοντες που μπορεί να είναι στρεσογόνοι για εμάς (σκυλιά που δεν γνωρίζουμε, μηχανοκίνητα που κινούνται πολύ γρήγορα ή κάνουν πολύ θόρυβο, ανθρώπους σε ένταση κλπ).

Ευχαριστούμε!